قلعه کنت

قلعه بعد از مرمت

درباره این اثار:

قلعه کنت

 یکی از مهم ترین اثار باستانی روستای کنت قلعه ای می باشد.که در ۱۵ کیلومتری بخش هیدوچ و در ۴۵ کیلومتری شهرستان سیب وسوران قرار دارد.که این قلعه از دوره قاجاره برای ما باقی مانده است. که این قلعه توسط مردم عادی و با زور حاکم قدیم در سه طبقه ساخته شده است که طبقه اول را غلامان کنیزان و محل اسطبل اسب نگاه داری گاو و گوسفند های حاکم بوده است.طبقه دوم وسوم ان حاکم و اقوامش زندگی می کردند مردم عادی حق زندگی در قلعه را نداشتند این قلعه از خشت وگل خام ساخته شده ناگفته نماند که این بنا بر روی یک تپه که ساخته شده دست مردم بوده که ت ان را از پائیین تپه با خر یا اسب به بالای تپه می بردند و جه بسا ان مردمانی که هیچ وسیله برای بار بردن نداشتند خشت هاخشی که ۴۰در۴۰بودند را بر پشت خم شده خود گذاشته و به بالا ی تپه می بردند ودر صورت کوتاهی توسط حاکم وقت تنیه می شدند که در زمینی با مساحت ۹۷۰ متر وزیر بنای ۸۴۰متر ساخته شده است.سبک معماری این اثر تاریخی همچون قلعه سیب میباشد که درب ورودی این بنا درظلع جنوبی قلعه واقع شده است پوشش سقفی ان از تنه درخت خرما وشاخه های ان به نام کرز میباشد درب وپنجره های ان چوبی بوده وجاه اب ان نیز در حصار قلعه واقع شده است که مخصوص غلامان و حیوانات که قلعه بوده و اب حاکم روستای کنت از روستای سیب تهیه می شد زیر در ان زمان اب سیب ابی شیرین بدون هیچ گونه املاهی بوده که خدمت گذاران از روستای کنت حرکت میگردند وبعد از سه روز به روستای سیب میرسیدن که اب را داخل مشک می کردند وبه نزد حاکم میاوردند حاکمیت قلعه کنت ازاولین حاکم تا نسل های بعد اولین حاکم ...........وبعد به غلام رسول خان وبعدازان به محمد شاه وبه نادر شاه واخرین حاکم احمد خان بوده که در حال حاظر کسی در قلعه زندگی نمی کند. این اثر در حال نابودی قرارگرفته بود که میراث فرهنگی هزینه ده میلیون ریالی رابه این بنا اختصاص دادند که هنوز با این هزینه نسب قلعه تعمیر نشده است که امکان خراب شدن این بنا طی چند بارندگی باشد.

مطالب و عکس جدیدی از این اثر در روز های آتی خواهید دید.

کنت:

ریخت شناسی روستا

روستای کنت قبلا محدود بوده به دور وبر قلعه کنت یعنی کل مردم روستا حق ساختن مسکن بطور پراکنده نداشتند و فقط اجازه داشتند که بطور دایره ای شکل در اطراف قلعه به ساخت و ساز بپردازند و کلیه خانه ها روستا از شکل و حالت خاصی بر خور دار هستند و کلیه مصالح ساختمانی این روستاییان از خود روستا تأمین می شده است و خانه ها از خشت خام درست می نمودند و از تنه درخت خرما و شاخه های ان و حصیر که از درخت خرما وحشی بافته می شده و سقف را می  پوشاندن و اکثر خانه ها چنین ریختی دارند و حال با شروع انقلاب اسلامی ایران و تصرف زمین های دور وبر روستا و بعلت ازدیاد جمعیت مردم در اطراف روستا اقدام به ساخت و ساز نمودند و روستای کنت دارای مسا حتی به اندازه .........می باشد و روستا تقریبا لوزی شکل می باشد و مزارع کشاورزی در نزدیکی روستا قرار دارند و این روستا در میان دو رود قرار دارد

موقعیت جغرافیای دهستان کنت

. دهستان کنت از طرف شمال به کوهستان رودخانه کور کنت وازاطرف جنوب به رودخانه و مزارع و منبع اب روستای محدود می شود از طرف شرق به روستای ارزک و کلوکان و شهرستان سیب و سوران وازطرف غرب کوهستان رودخانه کورجهل منتهی می شود . دهستان کنت توسط دو رودخانه کورجهل و کور کنت بطور جزیره ای محدود شده که موقعیت منحصر به فردی پیدا کرده است و دارای ۱۱ رشته قنات در جوار رودخانه ها ست و ۲۰ چشمه اب کشاورزی است که مزارع را توسط این قنوات چشمه ها آبیاری می کنند چند تا فنات چشمه توسط دولت و همیاری مردم جوی اب برای جلوگیری از هدر رفتن اب سنگ و سیمان شده اند .

موقعیت اجتماعی

دهستان کنت به دلیل جمعیت هفت هزار نفری که در مرکز خود جای داده یکی از بزرگترین دهستان های در سطح شهرستان سیب و سوران میباشد که جدیداً موقعیت شهری وی تصویب وزارت کشور گردیده است.مردمی خون گرم و زحمت کش دارد تقربیا ۶۰ درصد مردم کشاورز و دامداراند ۲۰ درصد بیکار جویای کار که قشر جوان دهستان هستند ۵ درصد افراد بالای ۶۰ سال که تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی و ۵ درصد کارمند دولت  ۱۰ درصد کارگر که در بنادر جنوبی رفته اند.دهستان کنت از نظر اجتماعی تقریبا به سه گروه یا طبقه اصلی تقسیم میشود حاکم،ارباب ها،غلام ها، حاکم:که همان طایفه میرمرادزهی است که در قدیم اجدادی آنها در قلعه حکومت محلی را در دست داشته اند. ارباب ها:مردم معمولی و کشاورزان و پیشه وران هستند که فامیل های پاهنگ،دهقان زهی،قریشیان ،سخنور، فریزاده،ملازهی،اربابی،بایست زهی،پهلوان،میباشند. غلام ها:شامل طایفه درزاده ها و اسکندری است.که در زمان حاکم در کنار حاکم به کار در قلعه فعالیت داشته اند مالیات های حاکم را از روستا جمع  آوری می کردند و نور چشم های حاکم میرمرادزهی بوده اند.